Als band met een grenzeloze liefde voor Fleetwood Mac duiken we vanzelfsprekend diep in hun catalogus – en zelfs daarbuiten – om van iedere show weer een bijzonder feest van te maken. Met meer dan 200 originele songs in hun officiële discografie – plus solo-avonturen van leden als Stevie Nicks, Lindsey Buckingham en Christine McVie – is het een ware rijkdom aan materiaal.
We hebben na bijna 250 shows inmiddels 53 verschillende nummers live op het podium ten gehore gebracht. Van de bluesklassiekers tot de popparels en alles daartussenin. Want ook covers uit pre-Fleetwood Mac-tijden, bewerkte demo’s, geflopte maar geweldige singles, solo-werk, B-sides en outtakes maken deel uit van ons live repertoire. Een kleurrijke mix van hits, deep cuts en van tijd tot tijd een leuke verrassing… precies zoals Fleetwood Mac dat live ook graag deed.
De lijst met alle door ons gespeelde songs omvat 20 jaar Fleetwood Mac geschiedenis (1968 – 1988) en is hieronder gerangschikt op alfabetische volgorde, met daarachter het eerste moment van verschijnen:
- Albatross (Single, 1968)
- As Long as You Follow (Greatest Hits, 1988)
- Bare Trees (Bare Trees, 1972)
- Big Love (Tango in the Night, 1987)
- Black Magic Woman (Single, 1968)
- Blue Letter (Fleetwood Mac, 1975)
- Coming Home to Stay (Outtake, Fleetwood Mac, 1968)
- Crystal (Buckingham/Nicks, 1973)
- Don’t Let Me Down Again (Buckingham/Nicks, 1973)
- Don’t Stop (Rumours, 1977)
- Dragonfly (Single, 1971)
- Dreams (Rumours, 1977)
- Edge of Seventeen (Bella Donna, 1981)
- Everywhere (Tango in the Night, 1987)
- Eyes of the World (Mirage, 1982)
- Get Like You Used to Be (O.K. Ken?, 1969)
- Go Your Own Way (Rumours, 1977)
- Gold Dust Woman (Rumours, 1977)
- Gypsy (1983)
- Hypnotized (Mystery to Me, 1973)
- I Don’t Want To Know (Rumours, 1977)
- I Need To Know (Bella Donna, 1981)
- I’d Rather Go Blind (O.K. Ken?, 1969)
- I’m So Afraid (Fleetwood Mac, 1975)
- Isn’t It Midnight (Tango In The Night, 1987)
- Landslide (Fleetwood Mac, 1975)
- Little Lies (Tango in the Night, 1987)
- Need Your Love So Bad (Single, 1968)
- Not Fade Away (Buddy Holly cover, 1957)
- Oh Daddy (Rumours, 1977)
- Oh Well (Then Play On, 1969)
- Rattlesnake Shake (Then Play On, 1969)
- Rhiannon (Fleetwood Mac, 1975)
- Sara (Tusk, 1979)
- Say You Love Me (Fleetwood Mac, 1975)
- Second Hand News (Rumours, 1977)
- Seven Wonders (Tango in the Night, 1987)
- Shake Your Moneymaker (Fleetwood Mac, 1968)
- Silver Springs (B-side, 1977)
- Sisters of the Moon (Tusk, 1979)
- Songbird (Rumours, 1977)
- Stand Back (The Wild Heart, 1983)
- Stop Dragging My Heart Around (Bella Donna, 1981)
- Talk To Me (Rock A Little, 1985)
- The Chain (Rumours, 1977)
- The City (Mystery to Me, 1973)
- The Green Manalishi (Single, 1970)
- Tusk (Tusk, 1979)
- When the Train Comes Back (Forty Blue Fingers etc, 1968)
- Why (Mystery to Me, 1973)
- Suma’s Walk/Wild Heart (Unreleased, 1983)
- World Turning (Fleetwood Mac, 1975)
- You Make Loving Fun (Rumours, 1977)
De bluesperiode (1968-1970) is uitstekend vertegenwoordigd met 11 bijdragen, waaronder singles als Albatross – Fleetwood Mac’s instrumentale en allereerste Britse (en Nederlandse) nummer 1-hit – en covers als Need Your Love So Bad (1955, Little Willie John) en Shake Your Moneymaker (1961, Elmore James). Dit zijn meteen de twee oudste composities uit de lijst.
Peter Green is hier uiteraard de dominante factor met een aandeel van zes songs, gevolgd door Christine McVie met drie bijdragen afkomstig van haar eerste band Chicken Shack. Coming Home To Stay is de ultieme ode van Jeremy Spencer aan zijn zijn grote held Elmore James. Met Bare Trees en Dragonfly heeft ook Danny Kirwan zijn aandeel in onze shows gehad. Voor Dragonfly gebruikte Kirwan een gedicht van W.H. Davies uit 1927, de oudste tekst uit de lijst.
Opvallend is wellicht het aandeel van The Transition Era (1970 – 1974), waarin Fleetwood Mac underground ging, maar nog steeds meer dan een miljoen platen verkocht. Zeven songs uit deze periode sieren ons repertoire, waaronder persoonlijke favorieten als The City van Bob Welch en Why van Christine McVie. Beide tracks zijn afkomstig van het immer ondergewaardeerde Mystery To Me uit 1973, evenals Hypnotized, destijds een bescheiden radiohit.
Fleetwood Mac (1975) – de doorstart met Lindsey Buckingham en Stevie Nicks in de gelederen – levert 6 songs, met live favoriet World Turning en uiteraard Rhiannon. De song betekende de doorbraak van Stevie Nicks na een legendarische performance tijdens het beroemde tv-programma The Midnight Special in het voorjaar van 1976. Het katapulteerde de band richting sterrendom en het album uiteindelijk naar de eerste plek van de Amerikaanse hitlijst.
Het iconische Rumours uit 1977 is niet verrassend het album waar we de meeste nummers van spelen. De plaat verkocht wereldwijd meer dan 40 miljoen exemplaren en is de soort van hoeksteen van onze sets, met doorgaans een aandeel van zo’n 40 – 45%. Na meer dan 200 optredens is er slechts 1 nummer afkomstig van Rumours die we nooit live speelden. Kun je ontdekken welke song er ontbreekt in bovenstaande lijst?
Verder noemenswaardig is het aandeel van Tango in the Night uit 1987 met vijf nummers, waarvan we er altijd toch minstens één ten gehore brengen.
Stevie Nicks is onze top-contributor met 16 songs, inclusief solo-hits als Stop Dragging My Heart Around en I Need To Know (beiden geschreven door Tom Petty), Stand Back, Talk To Me en Edge of Seventeen (Bella Donna, 1981, in 2001 door Destiny’s Child gebruikt als basis voor megahit Bootylicious). Christine McVie volgt met 10 liedjes, inclusief Chicken Shack-nummers I’d Rather Go Blind (Etta James), When The Train Comes Back en Get Like You Used To Be, vaste opener van Fleetwood Mac tijdens hun Amerikaanse doorbraaktour in 1975. McVie is met As Long As You Follow (1988) ook verantwoordelijk voor de meeste recente compositie. Lindsey Buckingham levert zes songs, waarvan Go Your Own Way uiteraard de bekendste is. De eerste single van Rumours werd eind 1976 uitgebracht met Silver Springs als B-kant en werd na Peter Green’s Oh Well en Albatross de derde en laatste Fleetwood Mac nummer 1 hit in Nederland.
32 van de 53 songs zijn afkomstig van een studioalbum van Fleetwood Mac. Vijf nummers werden oorspronkelijk eerst als single gereleased en verschenen later alleen op compilatie-albums. Veertien composities zijn oorspronkelijk geen officiële Fleetwood Mac originals, covers dus eigenlijk. Uiteraard de solo hits van Stevie Nicks, maar ook het prachtige Crystal, dat net als Don’t Let Me Down Again (Buckingham) eerst verscheen op het gezamenlijke Buckingham/Nicks uit 1973. Verder: Not Fade Away, door Stevie Nicks gecoverd in 2011 voor een Buddy Holly Tribute en vaste opener van Cosmic Carnival shows in the early days.
Ook brachten we een ode aan de geweldige kleedkamerversie van Wild Heart, tijdens de make-up vlak voor een show gezongen door Stevie Nicks en haar backing vocalist, over een demo van Lindsey Buckingham. Nooit officieel op die manier uitgebracht, wel te vinden op YouTube (kijktip!). Chicken Shack staat met drie nummers in de lijst, de overige drie verschenen alleen op compilatie-albums en reissues (Coming Home To Stay, Silver Springs, As Long As You Follow).
Tot op heden hebben we ‘slechts’ geput uit 9 Fleetwood Mac studio albums. Met 17 albums totaal betekent dit dat we van bijna de helft van de studioplaten nog nooit een nummer live hebben uitgevoerd. Dit betreft sophomore album Mr. Wonderful uit 1968 en vier platen uit The Transition Era (1970 – 1974), te weten Kiln House (1970), Future Games (1971), Penguin (1973) en Heroes Are Hard To Find (1974). Na Tango In The Night bracht Fleetwood Mac nog de albums Behind The Mask (1990), Time (1995) en Say You Will (2003) uit, maar tot op heden waren deze geen enkele keer vertegenwoordigd in onze set.
De kans is natuurlijk altijd aanwezig dat hier verandering in komt en we zeer binnenkort weer nieuwe songs ten gehore brengen. Staat jouw favoriet er (nog) niet tussen? Laat het ons vooral weten bij de volgende show!
The Cosmic Carnival
